|
شب یلدای من
باز هم یلدایی دیگر
خداوندا چرا شبی كه پایان خزان هر سال دیگران است آغاز خزان بی پایان عمر من شد؟
سالها پیش آن هنگام كه هنوز خوبی ها را باور داشتم و
می خواستم كه خوب باشم كه امروز نه می خواهم خوب باشم نه خوبیها را باور دارم ، عاشق شبهای یلدا بودم ، عاشق این كه به جای مبلمان راحت و نرم خانه مان كرسی ای باشد و به جای سكوتی كه امروز خود انتخاب كردم صدای خنده و خواندن فال حافظ فضا را پر كند ، من حاضر بودم آن هندوانه ی قرمز شیرین را با یك هندوانه ی سفید بی مزه عوض كنم اما با دیگران آنرا شریك شوم و امروز چه؟؟؟
من سالهاست كه شبهای یلدا نه هندوانه می خورم ، نه انار ، نه در شادی دیگران شركت می كنم و نه حتی به سراغ حافظ می روم ، تنها همدم من و تنها خوراكم سكوت ، غم و تنهایی است.
ای یار سالهایی كه من از آن سخن می گویم برای تو لحظه ای بیش نبوده اما برای من عمری بوده.
به یاد داری؟؟ می خندیدم كه شب یلدا آنقدرها طولانی تر از شبهای دیگر نیست و تو می گفتی در كنار تو هیچ لحظه ای طولانی نیست ، امشب چه؟؟؟ امشب كه باز هم یلدایی دیگر است ، من چه كنم تا عقربه ی این ساعت لعنتی عمرم دوباره به كار افتد؟؟
خدایا این است عدالت تو؟ من چه فرقی با دیگر بنده هایت دارم؟؟
چرا این لحظه ی كوتاه برای من اینقدر طولانی شد؟؟؟
محبوبم به یاد داری آن آخرین شب یلدا را؟؟؟؟ فقط چند لحظه طولانی تر بود اما تو چه خوب در همین فرصت كوتاه باورهای مرا متلاشی كردی .
من ناگزیرم كه سالها باشم اما تو به من آموختی كه در عشق همه چیز بدهم جز نگاهم را.
باز هم یلدایی دیگر ، باز هم من امشب روزه ام ،روزه ی عهدی كه با خود بستم و باز هم به عقربه های بی رمق ساعت زندگیم می نگرم كه از كار باز ایستاده اند تا آغاز دوباره ی خزانم طولانی تر شود ، از جا برمی خیزم ، ای كاش ضعیف بودم و تسلیم می شدم اما ... با دست عقربه های ساعت را به گردش در خواهم آورد ، باور نداری؟؟؟ از راهی دیگر و به شیوه ای دیگر.
من دنیا را به تسلیم وا میدارم اما تسلیم نمی شوم گر چه تو با من خواهی بود و تا ابد شاعر شعرم . گر چه شبهای یلدای من همچنان طولانی بمانند.
     
<:P:>
نوشته شده توسط
نیما در
چهارشنبه 2 دی 1383
و ساعت
07:12 ق.ظ
ویرایش شده در
چهارشنبه 2 دی 1383 و ساعت
07:12 ق.ظ
()
نظر
|
تبلیغات 
<:P:>
<:P:>دوستدار شما گروه نویسندگان جوان
<:P:>یا حق 
<:P:>
<:P:>بابا اینقدر نظر دادین که مردیم از خجالت !!!! 
<:P:>
<:P:>خب بگذریم از تعارف و این حرفها !
<:P:>می ریم سر اصل مطلب ......
<:P:>والا ما موندیم که آیا مقالات رو بزنیم تو این وبلاگ یا نه !! آخه استقبال شما دوستان اینقدر زیاد بود که ما داریم دلسرد میشیم !!!! در هر صورت قرار شد اولین موضوع مقالات ما در مورد بیکاری جوانهای تحصیل کرده باشه !!
<:P:>کاری به این نداریم که بقیه چی میگن در مورد این مطالب ! اما نظرات همه قابل احترام و ان شاالله بجا هست !
<:P:>اول می خوام از شما دوست عزیز که داری این مطلب رو می خونی سوال کنم !! ببینم همین تو آره خود تو رو می گم 
تو فکر دلایل این بیکاریهای و بیگاری های جوان ها چیه ؟؟؟ چرا یه عده روی میارن به نت و چت و این چرت و پرت ها !!!
<:P:>یه تعداد رو دیدم که عشق سایت زدن یا به قول معروف خودنمائی تو نت داره سادیسمیشون می کنه !! البته بعضا اینها تقصیر ندارند! خب از بیکاری افتادن به ول گردی و وب گردی و روم گردی و چت گردی و .............!
<:P:>نمی خوام مطلب رو طولانی کنم که از خوندنش پشیمون بشی ! 
<:P:>خودت نظر بده و بگو !!
<:P:>ببینم چقدر تو که جوونی واست آیندت مهمه و ارزش واسه خودت قائل هستی 
<:P:>ببینم ما رو به فیض می رسونی یا نه 
<:P:>
<:P:>نیما و سعید 
<:P:>یا حق 
<:P:>حالا در هر صورت ، موضوع اصلی ما در ابتدای امر ، می خواهیم بپردازیم به بحث بیکاری تحصیل کرده ها در ایران مخصوصا قشر جوان کشورمون که حتی گاهی فکر می کنند برن خارج به جائی می رسند !!!
<:P:>البته نظرات شما دوستان فهمیده و گل خیلی مهمه !! حتی شاید بتونید خودتون هم مطلب ارسال کنید !!
<:P:>ما مطالب شما را خریداریم !!
<:P:>در هر صورت ببینم نیما رو یه موقع پیش سعید ضایع نکنین ها !!!!! لوووووووووووول 
<:P:>منتظر نظرات شما هستیم
<:P:>یا حق
<:P:>نیما و سعید 
